بررسی تفاوت بین‌نسلی در کاربرد واژه‌های کردی کرمانشاهی در روستای گرمابسرد دماوند

چکیده: دماوند یکی از شهرستان‌های استان تهران است. گرمابسرد از روستاهای شهر دماوند بوده که مردم آن به زبان کردی تکلم می‌کنند. در سال‌های اخیر کاربرد زبان کردی در این روستا تا حدودی کاهش یافته است. عوامل اجتماعی متعددی در این امر دخیل هستند که یکی از آنها عامل سن است. هدف از این پژوهش بررسی تفاوت بین نسلی در کاربرد واژگان کردی کرمانشاهی در روستای گرمابسرد است. جامعه آماری این پژوهش همه مردم این روستا (۹۲۸ نفر) و نمونه پژوهشی شامل ۵۰ گویش‌ور از پنج گروه سنی مختلف است. پژوهش حاضر شامل ۲۰۰ واژه گویشی برگرفته از «پرسش نامه برای گردآوری گویش‌ها» از بهرام فره وشی، ۱۳۵۱ و فهرست موریس سوادش است. ابزار اندازه‌گیری تحقیق را مصاحبه تشکیل داده است. تجزیه وتحلیل داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی اسپیرمن و آزمون تجزیه و تحلیل واریانس (ANOVA) و کاربرد نرم‌افزار کامپیوتری SPSS صورت گرفت و روایی آنها به تایید گروهی از متخصصان رسید. نتایج یافته‌ها نشان داد که ارتباط بین سن گویش‌وران و کاربرد واژگان کردی مثبت و معنادار بوده است. بطور کلی نتایج بدست آمده در پنج گروه سنی حاکی از تغییر زبان از زبان کردی به سوی زبان فارسی است.

مقدمه

ضرورت پرداختن به گویش‌های گوناگونی که در گسترهٔ کشور ایران پراکنده‌اند امری بدیهی و مهم است که از دیدگاه زبان‌شناسی نیز اهمیت به سزایی دارد. این گویش‌ها سرمایه‌های گرانقدری هستند که همانند آینه‌ای شفاف فرهنگ‌های گوناگون سرزمین‌مان را می‌نمایانند. هر یک از واژه‌های یک گویش گوشه‌ای از تاریخ اجتماعی و فرهنگی ملت ما است. از سوی دیگر با شناخت ظرافت‌های ساختاری گویش‌های مختلف می‌توانیم جلوه‌هایی از زایایی و پویایی زبان فارسی را دریابیم و برای حل مشکلات کنونی زبان فارسی، از جمله واژه‌سازی و معادل‌یابی برای واژه‌های بیگانه و قرضی، از آنها بهره جوییم. زبان‌ها و گویش‌های مختلف به دلیل عوامل سیاسی، اجتماعی، جغرافیایی با هم تفاوت دارند. گاه در گذر زمان زبانی دچار تغییر می‌شود. زمانی یک زبان جدید بوجود می‌آید «دیالکتیک زبانی» است. بر اساس این اصل، هیچ زبان یا گویشی به کلی از بین نمی‌رود، بلکه از صورتی به صورت دیگر تبدیل می‌شود (۱).

زبان به عنوان یک نهاد اجتماعی از یک سو برای ایفای نقش ارتباطی خود به ثبات نیاز دارد و از سوی دیگر به موازات دگرگونی‌هایی که در سطح جامعه پدید می‌آید، ناگزیر دچار تغییر می‌گردد و خود را با نیازهای اساسی منطبق می‌سازد. (۶)

به‌طورکلی چند دهه‌ای است که مطالعات گسترده‌ای درتمام نقاط جهان برای بررسی جامعه‌شناختی زبان و گویش‌ها صورت پذیرفته است. در کشور ما هر ساله مقالات، پایان‌نامه‌ها و کتاب‌های زیادی درخصوص مطالعات اجتماعی زبان به چاپ می‌رسند که اغلب آنها بیشتر جنبه نظری دارند. بخش قابل توجهی از این تحقیقات به پایان‌نامه‌ها اختصاص دارد که بیشتر به بررسی زبان‌ها و گویش‌های محلی ایران و تغییرات زبانی صورت گرفته در خصوص گویش یا زبان یک شهر یا محل پرداخته‌اند. از پژوهش‌های انجام شده این طور استنباط می‌گردد که عوامل اجتماعی نظیر سن، شغل، تحصیلات و جنسیت در خصوص حفظ و تغییر زبانی نقش چشم‌گیری دارند. هم چنین دیده شده که دو زبانگی امری غالب می‌نمایاند یعنی در اکثر موارد جامعه‌های زبانی، دو زبانه و یا گاهی سه زبانه می‌شوند. (۴،۵،۷،۸،۲)

صفایی (۵) در رساله کارشناسی ارشد خود نگرش دانش‌آموزان شهر مرند را در کاربرد زبان فارسی بر اساس دو متغییر جنسیت و طبقه اجتماعی بررسی کرد. او نتیجه گیری کرد که در مجموع دانش‌آموزان دختر بیشتر از دانش‌آموزان پسر به کاربرد زبان فارسی تمایل نشان می‌دهند.

ایمانی (۲) در تحقیقی به وضعیت کاربرد دو زبان ترکی و فارسی در میان دو زبانه‌های ترکی-فارسی ساکن شهر قم پرداخته است. او نتیجه گرفت که هر چه طبقه اجتماعی افراد بالاتر می‌رود، میزان کاربرد زبان ترکی کاهش می‌یابد. در ضمن افزایش کاربرد زبان فارسی در حوزه خانواده در گروه‌های سنی پایین‌تر خطری برای این زبان محسوب می‌شود.

ذوالفقاری (۴) در رساله کارشناسی ارشد خود، پژوهشی اجتماعی بر روی گویش بختیاری منطقه مسجد سلیمان انجام داده است، او نتیجه گرفته که وضعیت کاربرد گویش بختیاری در حوزه‌های کوچه و بازار و خانه و … نسبتا خوب بوده است و گویش‌وران، بختیاری را تقریبا بیشتر از زبان فارسی به کار می‌برند.

مشایخ (۷) در پایان‌نامه کارشناسی ارشد خود به بررسی حوزه‌های کاربردی زبان فارسی و گیلکی شهر رشت پرداخته است. یافته‌های او نشان دهنده تغییر زبان در شهر رشت و تمایل به کاربرد زبان فارسی در قشر تحصیل کرده بوده است.

واسو جویباری (۸) در رساله کارشناسی ارشد خود تحقیقی بر روی گویش جویباری در مازندران انجام داده، یافته‌های او نشان دهنده تغییر زبان در جویبار و کاسته شدن از جایگاه اجتماعی این زبان بوده است.

فسولد (۹) در پژوهشی به پدیده حفظ و تغییر زبان در میان جامعه سرخ پوشان تیوا در نیو مکزیکو پرداخت. او به این نتیجه رسید که انتخاب زبان به شدت تحت تاثیر موقعیت و مخاطب است. نتیجه نهایی او نشان دهنده تغییرات زبان از زبان محلی به زبان رسمی در نسل‌های بعدی بود.

دوریان (۹) در تحقیقی به نمونه‌ای از تغییر زبان درحال توسعه در خانواده‌های دو زبانه اسکاتلندی در ساترلند شرقی پرداخت. او به این نتیجه رسید که در این خانواده‌ها بعد از یک نسل، مرگ زبان محلی و تغییر زبان رسمی رخ داده است.

گرین فیلد (۹) تحقیقی را برای انتخاب بین زبان انگلیسی و زبان اسپانیولی و ارتباط آن با عامل شخص، مکان و موضوع انجام داد. او نتیجه گرفت که زبان اسپانیولی در روابط نزدیک کاربرد بیشتری دارد و زبان انگلیسی وقتی به کار می‌رود که تفاوت اجتماعی وجود داشته باشد.

بلوم و گامپرز (۹) درباره تغییر زبانی تحقیقی انجام دادند، نتیجه این بود که مردم در موقعیت‌های رسمی از زبان رسمی و در موقعیت‌های غیر رسمی و محاوره‌ای از زبان محلی استفاده می‌کردند، فقط گروهی از روشنفکران که استفاده از زبان رسمی را بیانگر موقعیت اجتماعی بالاتر خود می‌دانستند در همه موقعیت‌ها از زبان رسمی استفاده می‌کردند.

گال (۱۰) درتحقیقی به بررسی کاربرد زبان در دوزبانه‌های مجاری-آلمانی پرداخته است. او نتیجه گرفت که با وجود دوزبانگی نشانه‌های تغییر زبان به سوی آلمانی نمایان شده است.

ولف گانگ ویرک (۱۱) در تحقیقی به بررسی گویش به اصطلاح دست نخورده انگلیسی پرداخت. تحقیقات نشان داد که احتمال چنین چیزی تحت عنوان گویش دست نخورده وجود ندارد، چون به نظرمی‌رسد که بیشتر گونه‌ها تغییرکرده باشد و نشانه‌هایی از گونه‌های دیگر در آن نمایان شده باشد.

با توجه به این نکته که حفظ و شناسایی زبان‌های محلی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و نیز ارتباط احتمالی سن با کاربرد واژه‌های اصیل یک زبان، امید است نتایجی که محقق از انجام این تحقیق بدست آورده است، بتواند گامی در جهت آشنایی با زبان‌های محلی و نیز حفظ آنها بردارد.

روش شناسی تحقیق

نمونه و جامعه آماری

بر اساس آخرین آمار مرکز بهداشت شهرستان دماوند و تایید دهیاری روستا در پایان سال ۸۸ جمعیت روستا ۹۲۸ نفر بوده که جامعه آماری را تشکیل می‌دهند. نمونه پژوهشی متشکل از۵۰ گویش‌ور گرمابسردی در پنج گروه سنی (کودک، نوجوان، جوان، میان سال، کهن سال) بوده که با تفکیک جنسیت به صورت تصادفی از جامعه مورد بررسی قابل دسترسی بوده‌اند.

روش تحقیق و روش گردآوری اطلاعات

این تحقیق توصیفی از نوع همبستگی است. شیوه کار بدین صورت بوده که از گویش‌وران خواسته شده ۲۰۰ (واژه،عبارت وصفی و صرف افعال، جمله) را در قالب ۱۲ مقوله به زبان محلی کردی گرمابسردی دو بارتکرار کنندو نتایج حاصله بر نوار مصاحبه ضبط و لیست‌های آوانویسی شده تنظیم شده است.

روش تحقیق کتابخانه‌ای، توصیفی-تحلیلی و در عین حال میدانی است. برای بدست آوردن داده‌های زبانی از «پرسش‌نامهٔ تحلیل زبانی ویژه گونه‌های رایج ایران» برگرفته از پرسش‌نامه برای گردآوری گویش‌ها از بهرام فره وشی، ۱۳۵۱ و فهرست موریس سوادش و روش میدانی (مصاحبه) استفاده شده است.

روش‌های آماری برای آنالیز داده‌ها

۱ – آمار توصیفی برای طبقه‌بندی اطلاعات، رسم جداول و نمودارها، میانگین، و انحراف معیار به کار رفته است.

۲- برای آزمون فرضیه‌های تحقیق و محاسبات آماری از آزمون تجزیه و تحلیل واریانس (ANOVA) و ضریب همبستگی اسپیرمن توسط نرم افزار کامپیوتریSPSS استفاده شده است.

نتایج و یافته‌های تحقیق

جدول شماره1- میانگین درصد واژه‌های کردی بکار رفته توسط پاسخگویان به تفکیک گروه‌های سنی
جدول شماره۱- میانگین درصد واژه‌های کردی بکار رفته توسط پاسخگویان به تفکیک گروه‌های سنی

همان طور که در جدول مشاهده می‌شود در کاربرد کردی مقوله‌های مختلف در پنج گروه سنی مختلف اختلافاتی مشاهده می‌گردد که در دو گروه سنی اول می‌تواند نگران کننده باشد.

جدول2- میانگین مجموع مقولات
جدول۲- میانگین مجموع مقولات

این جدول بیان‌گر میزان کاربرد واژگان کردی در سنین مختلف در مجموع مقوله‌های مختلف است و مشاهده می‌گردد هر چه سن گویش‌وران بالاتر می‌رود کاربرد واژگان کردی افزایش می‌یابد. در نمودار فوق خلأ بین نسلی در کاربرد واژگان کردی گرمابسردی در میان دو طبقهٔ کودک و نوجوان به چشم می‌خورد، در حالی که در سه گروه سنی اول خلأ چشم‌گیری بین این سه نسل دیده نمی‌شود.

جدول شماره3– همبستگی میان سن و استفاده از واژه‌های اصیل کردی با استفاده از ضریب همبستگی اسپیرمن
جدول شماره۳– همبستگی میان سن و استفاده از واژه‌های اصیل کردی با استفاده از ضریب همبستگی اسپیرمن

همان گونه که از جدول فوق پیداست، در کلیه مقولات همبستگی بسیار شدید و مثبتی میان سن و استفاده از واژه‌های کردی با تلفظ کردی واژه‌ها وجود دارد به این معنی که با افزایش سن پاسخگویان میزان کاربرد واژه‌های کردی با تلفظ کردی واژه‌ها افزایش می‌یابد. در اینجا نتیجه‌گیری عکس نیز مصداق دارد به ترتیبی که با کاهش سن پاسخگویان از میزان استفاده از واژه‌های کردی کاسته شده و یا به عبارت دیگر واژه‌های فارسی یا جایگزین کردی بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرد.

با استفاده از آزمون آنالیز واریانس به بررسی تفاوت‌های احتمالی میانگین درصد کاربرد واژگان کردی در گروه‌های مختلف سنی به تفکیک مقولات می‌پردازیم که نشان می‌دهد آزمون آنالیز واریانس در همه مقولات با مقادیر مختلف در سطح معنی داری ۰۰۰/۰ مورد تأیید قرار گرفته است. این امر بیان‌گر آن است که میانگین درصد کاربرد واژگان کردی حداقل در یکی از گروه‌های سنی با سایر گروه‌ها متفاوت است. برای یافتن گروه‌ها یا گروه‌هایی که نسبت به سایرین تغییراتی دارند از آزمون توکی استفاده شده است.

بحث و نتیجه گیری

در بررسی ارتباط بین کاربرد زبان کردی و سن رابطه مثبت و معناداری بدست آمد. همان‌گونه که در جدول‌ها و نمودار مربوط به مقولات نشان داده شد، هر چه به سوی گروه‌های سنی پایین‌تر (یعنی نوجوانی و کودکی) پیش می‌رویم از کاربرد زبان کردی کاسته می‌شود. از طرف دیگر می‌توان نتیجه گرفت که تفاوت بین نسلی در سه گروه اول کمتر دیده می‌شود.

نتایج اصلی تحقیق در بین دوازده مقوله عبارتند از:

۱- در کاربرد معادل کردی مقوله خویشاوندی و وابسته، گروه سنی بالای ۶۰ سال معادل کردی این مقوله را حدود ۱% بیش از گروه سنی ۴۱ تا ۶۰ سال، حدود ۸% بیشتر از گروه سنی ۲۰ تا ۴۰ سال، حدود ۳۳/۳۴% بیش از گروه سنی ۱۱ تا ۱۹ سال و حدود ۳۳/۵۹% بیشتر از گروه سنی ۲ تا ۱۰ سال به کاربرده‌اند.

۲- در کابرد معادل کردی مقوله حیوانات و وابسته، گروه سنی بالای ۶۰ سال معادل کردی این مقوله را حدود ۱۸/۰% بیشتر از گروه سنی ۴۱ تا ۶۰ سال، حدود ۹۷/۵% بیش از گروه سنی ۲۰ تا ۴۰ سال، حدود ۸۴/۲۶% بیشتر از گروه سنی ۱۱ تا ۱۹ سال و حدود ۲۱/۴۴% بیشتر از گروه سنی ۲ تا ۱۰ سال به کار برده‌اند.

۳- در کاربرد معادل کردی مقوله اعضای بدن و وابسته، گروه سنی بالای ۶۰ سال معادل کردی این مقوله را با گروه سنی ۴۱ تا ۶۰ سال برابر، حدود ۳۷/۷% بیشتر از گروه سنی ۲۰ تا ۴۰ سال، حدود ۴۰% بیشتر از گروه سنی ۱۱ تا ۱۹ سال و حدود ۳۲/۵۶% بیشتر از گروه سنی ۲ تا ۱۰ سال به کار برده‌اند.

۴- در کابرد معادل کردی مقوله وسایل منزل و وابسته، گروه سنی بالای ۶۰ سال معادل کردی این مقوله را با گروه سنی ۴۱ تا ۶۰ سال به نسبت برابر، حدود ۲۵/۱۶% بیشتر از گروه سنی۲۰ تا ۴۰ سال، حدود ۵۰/۹۲% بیشتر از گروه سنی ۱۱ تا ۱۹ سال و حدود ۲۵/۹۱% بیشتر از گروه سنی ۲ تا ۱۰ سال به کار برده‌اند.

۵- در کاربرد معادل کردی مقوله زیورها و وابسته، گروه سنی بالای ۶۰ سال معادل کردی این مقوله را با گروه سنی ۴۱ تا ۶۰ سال به نسبت برابر، حدود ۳۲% بیشتر از گروه سنی ۲۰ تا ۴۰ سال، حدود ۹۸% بیشتر از گروه سنی ۱۱ تا ۱۹ سال و حدود ۱۰۰% بیشتر از گروه سنی ۲ تا ۱۰ سال به کار برده‌اند.

۶- در کاربرد معادل کردی مقوله پدیده‌های طبیعی و وابسته، گروه سنی بالای ۶۰ سال معادل کردی این مقوله را با گروه سنی ۴۱ تا ۶۰ سال برابر، حدود ۱۰% بیشتر از گروه سنی ۲۰ تا ۴۰ سال، حدود ۵۴% بیشتر از گروه سنی ۱۱ تا ۱۹ سال و حدود ۶۴% بیشتر از گروه سنی ۲ تا ۱۰ سال به کار برده‌اند.

۷- در کاربرد معادل کردی مقوله زمان‌ها و وابسته، گروه سنی بالای ۶۰ سال معادل کردی این مقوله را به نسبت برابر با گروه سنی ۴۱ تا ۶۰ سال، حدود ۲۴/۹% بیشتر از گروه سنی ۲۰ تا ۴۰ سال، حدود ۸۵/۵۳% بیشتر از گروه سنی ۱۱ تا ۱۹ سال و حدود ۳۸/۷۵% بیشتر از گروه سنی ۲ تا ۱۰ سال به کار برده‌اند.

۸- در کاربرد معادل کردی مقوله کشاورزی و وابسته، گروه سنی بالای ۶۰ سال با گروه سنی ۴۱ تا ۶۰ سال به میزان برابر، حدود ۷۳/۱۲% بیشتر از گروه سنی ۲۰ تا ۴۰ سال، حدود ۹۱/۶۰% بیشتر از گروه سنی ۱۱ تا ۱۹ سال و حدود ۰۹/۷۹% بیشتر از گروه سنی ۲ تا ۱۰ سال به کار برده‌اند.

۹- در کاربرد معادل کردی مقوله آسمان و وابسته، گروه سنی بالای ۶۰ سال با گروه سنی ۴۱ تا ۶۰ سال به میزان برابر، حدود ۵۰/۷% بیشتر از گروه سنی ۲۰ تا ۴۰ سال، حدود ۵۰/۳۷% بیشتر از گروه سنی ۱۱ تا ۱۹ سال و حدود ۵۰/۵۲% بیشتر از گروه سنی ۲ تا ۱۰ سال به کار برده‌اند.

۱۰- در کاربرد معادل کردی مقوله افعال مصدر و وابسته، گروه سنی بالای ۶۰ سال و ۴۱ تا ۶۰ سال به میزان برابر، حدود ۱۱% بیشتر از گروه سنی ۲۰ تا ۴۰ سال، حدود ۸۰% بیشتر از گروه سنی ۱۱ تا ۱۹ سال و حدود ۷۳% بیشتر از گروه سنی ۲ تا ۱۰ سال به کار برده‌اند.

۱۱- در کاربرد معادل کردی مقوله عبارت‌های وصفی و اضافی، گروه سنی بالای ۶۰ سال با گروه سنی ۴۱ تا ۶۰ سال به میزان برابر، حدود ۶۰/۹% بیشتر از گروه سنی ۲۰ تا ۴۰ سال، حدود ۴۰/۶۲% بیشتر از گروه سنی ۱۱ تا ۱۹ سال و حدود ۶۸% بیشتر از گروه سنی ۲ تا ۱۰ سال به کار برده‌اند.

۱۲- در کاربرد معادل کردی مقوله جملات و وابسته، گروه سنی بالای ۶۰ سال، حدود ۵۴/۱% بیشتر از گروه سنی ۴۱ تا ۶۰ سال، حدود ۳۹/۵% بیشتر از گروه سنی ۲۰ تا ۴۰ سال، حدود ۸۵/۵۳% بیشتر از گروه سنی ۱۱ تا ۱۹ سال و حدود ۶۱/۷۴% بیشتر از گروه سنی ۲ تا ۱۰ سال به کار برده‌اند.

نتیج بدست آمده در این پژوهش با نتایج تحقیقات واسوجویباری (۱۳۸۵) ایمانی (۱۳۸۳) صفایی (۱۳۸۳) مشایخ (۱۳۸۱) وارادا (۱۹۹۲) دوریان (۱۹۸۱) پرشر (۱۹۸۰) فسولد (۱۹۸۰)گال (۱۹۷۸) ترادگیل (۱۳۷۶) ویلیام لباو (۱۹۶۶) همخوانی دارد و با نتایج تحقیقات ذوالفقاری (۱۳۷۶) که نشان داد گویش‌وران، ترجیح می‌دهند بختیاری را بیشتر از زبان فارسی به کار برند و ولف گانگ ویرک (۱۹۶۰) که معتقد به زبان بکر و دست نخورده بود مغایرت دارد.

در مجموع می‌توان نتیجه گرفت که از آن جا که زبان فارسی زبان معیار و رسمی حاکم در جامعه و همان زبان آموزشی است باعث تحول زبان محلی و تغییرات آن به سوی زبان رسمی می‌شود.

از آن جا که در مدارس ایران، کودکان در بدو ورود به مدرسه مجبورند فقط به زبان رسمی کشور یعنی فارسی بخوانند، بنویسند و ارتباط برقرار کنند، لذا تغییر در نظام آموزشی جهت تدریس و آموزش به زبان بومی و محلی برای مناطق مختلف با زبان‌ها و گویش‌های متفاوت می‌تواند در این منطقه کردنشین نیز تاثیر گذار باشد. از سوی دیگر راه اندازی رسانه‌های ارتباط جمعی به زبان کردی وارزش گذاری برای زبان محلی از سوی خانواده‌ها، آموزش، راهنمایی و ترغیب آنها در استفاده از زبان محلی در خانواده و جامعه می‌تواند در حفظ زبان سودمند باشد.

منابع و ماخذ:

۱- ارانسکی، ای،ام، ۱۳۷۸ ،مقدمه فقه اللغه ایرانی، ترجمه کریم کشاورز، تهران، پیام

۲- ایمانی، محمود، ۱۳۸۳، بررسی جایگاه و کاربرد زبان ترکی و فارسی در میان گویش‌وران شهر قم، دانشگاه علامه طباطبایی ،پایان‌نامه کارشناسی ارشد

۳- تراد گیل، پیتر، ۱۳۷۶، در آمدی بر زبان‌شناسی اجتماعی، ترجمه محمد طباطبایی، تهران، نشر آگاه

۴- ذوالفقاری، سیما، ۱۳۷۶، گویش بختیاری بقا یا زوال، دانشگاه علامه طباطبایی، پایان‌نامه کارشناسی ارشد

۵- صفایی، اسماعیل، ۱۳۸۳، بررسی نگرش دانش‌آموزان دو زبانه شهر مرند، دانشگاه علامه طباطبایی، پایان‌نامه کارشناسی ارشد

۶- مدرسی، یحیی،۱۳۶۸، درآمدی بر جامعه‌شناسی زبان، تهران، موسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی

۷- مشایخ، طاهره، ۱۳۸۱، بررسی کاربرد فارسی و گیلگی در میان دانش‌آموزان دوره پیش دانشگاهی و الدین آنها در شهر رشت، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، پایان‌نامه کارشناسی ارشد

۸- واسوجویباری، خدیجه،۱۳۸۵، بررسی تفاوت بین نسلی در کاربرد واژه‌های مازندرانی جویباری، دانشگاه الزهرا، پایان‌نامه کارشناسی ارشد

۹- Fasold,R. The socioIinguistic of Society/Ianguage.2.vols. oxford:blackwell,1984/1987/1990

۱۰- Gal,s.Language shift,social determinants of linguistic change in bilingual Austria.NewYork:Academic press,1978

۱۱- Trudgill,P.sociolinguistics.An introduction.Harmonds worth:penguin,1984

  • 4.8

    Overall Score

  • ‎رتبه‌بندی خوانندگان‫:‬2 Votes

هم‌رسانی

‎دربارهٔ منیژه نیکدل

احتمالا به این‌ها نیز علاقه‌مندید:

16 comments on “بررسی تفاوت بین‌نسلی در کاربرد واژه‌های کردی کرمانشاهی در روستای گرمابسرد دماوند

  1. سجاد
    ۲۰ دی ۱۳۸۹ at ۲۳:۴۰

    با سلام از اهالی روستای گرم آبسرد می باشم خوشحال میشوم به وبلاگ ما هم سری بزنید.مطالب شما جالب بود از زحمات شما صمیمانه تشکر می نماییم.

    • علي محمد حسيني
      ۲۳ فروردین ۱۳۹۰ at ۱۲:۱۱

      با سلام خدمت سجاد جان
      از اینکه به مقاله ما نظر داشتی متشکرم به امید دیدار در گرمابسردبا تشکر
      علی قنبر

  2. وحید اکرمی
    ۲۴ دی ۱۳۸۹ at ۰۴:۳۳

    سلام من یک کرمانشاهی هستم و بر حسب اتفاق به سایت شما آمدم و بخاطر اسم این مقاله که توی صفحه اول بود بهش جذب شدم .

    کاش یکی‌ بود همین تحقیق رو در مورد خود کرمانشاه انجام میداد, متاسفانه کرمانشاه از لحاظ زبانی خیلی‌ محجور و مورد ظلم واقع شده و اون گویش اصلی‌ که مردم اینجا بهش صحبت میکردن ( که کردی کرمانشاهی و فارسی کرمانشاهیه و نه کردی کردستان و یا لکی و و و ) می‌شه گفت اصلا فراموش شده در حدی که تو تلویزیون و رادیو استانی هم اگه بخوان برنامه محلی اجرا کنن یا طوری کردی و لکی صحبت می‌کنن که برای یک کرمانشاهی اصلا مفهوم نیست یا فارسی رو با لهجه به اصطلاح تهرانی‌ صحبت می‌کنن در حالی‌ که به جرات میگم گویش فارسی کرمانشاهی از لحاظ ادای صحیح کلمات یکی‌ از نزدیک‌ترین گویش‌ها به فارسی معیار است

    • علي محمد حسيني
      ۲۳ فروردین ۱۳۹۰ at ۱۲:۱۶

      جناب آقای اکرمی سلام
      از اینکه مقاله من را مطالعه کردی متشکرم
      این روستا حدود سیصد سال قبل سه نفر از کرمانشاه مهاجرت و به این روستا اومدن این مدت زبان کردی حفظ و مکالمه میگردد دوست داشتی میزبان شما خواهیم بود در این روستا کرد نشین
      علی محمد حسینی -دماوند گرمابسرد

    • ئاریا
      ۲۸ مرداد ۱۳۹۰ at ۱۵:۲۱

      یعنی شما دوست دارین کە بعضیا بە جای کردی سنندجی و جافی و… در کرمانشاه فارسی حرف بزنن؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

    • پویا گوران
      ۹ مهر ۱۳۹۱ at ۰۰:۱۴

      آقای اکرمی، بی آنکه بخواهم زخم کهنه ی کرد و فارس را از نو بگشایم، و یا بحثی در پیرامون کردی و یا فارسی بودن زبان شهر کرمانشاه داشته باشم، از شما می خواهم در رابطه با گویش لکی و نزدیکی آن با گویش گورانی(که برای مدتی بسیار طولانی زبان ادبی و نوشتاری جنوب کردستان بوده است) قدری علمی تر و تخصصی تر برخورد نمائید، و از “زبان خود کرمانشاه” صحبت ننمائید. علاوه بر این بنده تاکنون در صداوسیمای مرکز کرمانشاه(شبکه ی زاگرس) حتی یک واژه هم لکی و یا کردی سورانی نشنیده ام، و اساساً برنامه هائی نیز که در این شبکه تولید و پخش می شوند، همگی با رویکرد تخطئه ی زبانهای بومی ساخته می شوند. همچنین بایستی یادآور شوم که سوای این مسئله که زبان غالب و معیار در شهر کرمانشاه کدام زبان است، می بایستی توجه کرد که مخاطب شبکه ی استانی همه ی مردم استان هستند و گمان نمی کنم که شما حضور چندین هزار ساله ی اقوام کرد(جاف، گوران، کلهر، سنجابی، زنگنه، لک، کلیائی) را در استان تکذیب کنید.

  3. محمد آقاکریمی
    ۱۶ بهمن ۱۳۸۹ at ۰۹:۰۴

    من یکی از اهالی گرمابسردم

    • علي محمد حسيني
      ۲۳ فروردین ۱۳۹۰ at ۱۲:۱۳

      اقای کریمی سلام
      امیدوارم در باره سقز دره را شما کار کنی نه دیگران
      با تشکر
      علی قنبر

  4. محمدرضا مخمد حسینی
    ۲۶ فروردین ۱۳۹۰ at ۲۰:۳۹

    با سلام و تشکر از مقالات جذاب شما از خواندن ان لذت بردم خسته نباشی برادر

  5. امین
    ۲۵ خرداد ۱۳۹۰ at ۱۸:۳۴

    ۳۰۰ سال پیش سه نفر از کرمانشاه آمدند و الان جمعیت روستا حدود ۱۰۰۰ نفر است؟مهاجرت به این روستا شده یا همه این ۱۰۰۰ نفر نوادگان آن سه نفر هستند؟آن سه نفر با خانواده هایشان بودند؟زن یا مرد بودند؟

  6. کورۆش مادزاد
    ۳ آبان ۱۳۹۰ at ۰۲:۰۹

    من با ھمە احترامی کە برای زبان فارسی و فارس زبانان عزیز قایلم باید بگویم آنچە کە در کرمانشاە بە نام فارسی کرمانشاھی خلق شدە در واقع حاصل نوعی ممنوعیت و تحقیر ھویت و زبان کردی است کە از سوی گروھی نژادپرست بر ملت کرد روا داشتە شد. امروز آنچە کە فارسی کرمانشاھی نام دارد در واقع ترجمە کردی است مثلا در ھمین سفر رھبری بە کرمانشاە یکی می گفت تا تا جان تومە سرباز رھبرم، کە عینا ترجمە تا گیانم تیایە است. این است داستان فارسی کرمانشاھی. این است داستان ذوب فرھنگی. البتە بە قول برادران فارس ھر آنکە دور ماند از اصل خویش باز جوید روزگار وصل خویش.

  7. میثم بوربوری
    ۱۸ دی ۱۳۹۰ at ۲۰:۰۶

    تشکر از فرمایش جناب عالی ما به فیض رسانی

  8. میثم بوربوری
    ۱۸ دی ۱۳۹۰ at ۲۰:۱۲

    مرسی از اینکه مارا بفیض رساندی بیشتر در مورد زمینها تبلیغات کن

  9. ولي
    ۱۳ بهمن ۱۳۹۰ at ۲۰:۴۶

    جناب آقای مهندس محمد حسینی من مقاله شما را خواندم وخیلی عالی بود از زحمات شما در مورد تحقیق روستا ممنونم

  10. امین
    ۹ فروردین ۱۳۹۱ at ۰۲:۱۶

    کلا تغییر زبانی در سنین پایین خیلی زیاد شده است.افراد زیر ۱۵ سال در بسیاری نقاط به زحمت به زبان و لهجه پدر و مادر حرف میزنند و در بین خودشان اغلب به فارسی حرف میزنند.این در نقاط نزدیک به تهران بیشتر مشهود است.

  11. روان بخش
    ۲۰ دی ۱۳۹۱ at ۰۱:۱۴

    ایا گرمابسرد همان اسناوند است

دیدگاه شما چیست؟

Your email address will not be published. Required fields are marked *