به ستبری سنگ، به نغزی گل به ستبری سنگ، به نغزی گل

زبان پارسی به دو ویژگی بنیادین از دیگر زبان‌های جهان جدایی می‌گیرد و فراتر می‌رود؛ آنچه مایه‌ی شگفتی است، آن است که این دو ویژگی با یکدیگر ناسازند و آشتی‌ناپذیر. یک ویژگی ستواری و سخت‌جانی است و ویژگی دیگر نغزی و نازکی. زبان پارسی در پی پویه‌ای پایدار، درشتی‌ها و ناهمواری‌های خویش را به کناری نهاده است و بن‌مایه‌ها و کارکردهای برون‌زبانی خود را یک به یک فروگذاشته است؛ خواست من از این کارکردها و بن‌مایه‌ها هنجارها و رفتارهایی در زبان است که ارزش و کارایی زبان‌شناختی ندارند؛ به راستی مانده‌ها و لایه‌ها و ته‌نشست‌های اسطوره‌ای و باورشناختی‌اند که به زبان راه جسته‌اند. هنجارها و کارکردهایی از گونه‌ی ریخته‌ای جداگانه برای دوگانگی (تثنیه) یا نرینگی (تذکیر) و مادینگی (تأنیث) و امردی (تخنیث). زبان پارسی بدین سان به زبانی ناب و پیراسته از دید زبان‌شناسی دگرگون شده است. از دیگر سوی، آن پویه‌ی پایدار واژه‌هایی گران و ناهموار را تراشیده است و به واژه‌هایی نرم، آهنگین، گوشنواز دیگرگون ساخته است. این همه زبان پارسی را نغزی و نابی بسیار بخشیده است. اما این نغزی و نابی مایه‌ی سستی و آسیب‌پذیری آن نشده است. زبان پارسی گزندهایی گران و آسیب‌هایی بزرگ را تا کنون از سر گذرانیده است و از بوته‌ی هر آزمون دشوار تاریخی سربلند و پیروزمند بیرون آمده است.

با این همه این زبان شکرین و دلاویز که یکی از فرهنگی‌ترین زبان‌های جهان است و درخشان‌ترین، مایه‌ورترین سامانه‌ی ادبی جهان در آن پدید آمده است، در این روزگار با دشمنی سخت نیرومند و زیان‌کار روبه‌روست که فن‌اوری رسانه‌ای است. فن‌اوری رسانه‌ای که حتی تا نهان‌گاه خانه‌های کسان راه جسته است، زبان‌های بومی را که پیشینه‌ای دیرینه و چندهزار ساله دارند، می‌فرساید؛ می‌کاهد؛ از تاب و توش می‌اندازد؛ تا سرانجام آن‌ها را یکسره از میان بردارد. پس حتی زبانی به ستواری و سخت‌جانی زبان پارسی نیز در برابر هم‌اوردی چنین سهمگین و سترگ نیاز به یاری و پشتیبانی و دستگیری دارد. بر هر دوستدار زبان پارسی است که به یاری آن، به هر شیوه که می‌تواند، بشتابد. یکی از این تلاش‌های یاری‌گرانه، تلاشی است که در راه‌اندازی پایگاه زبان فارسی انجام گرفته است. پدیدآوران این پایگاه می‌کوشند که در مرز توان خویش نغزی‌ها و کارایی‌های زبان پارسی را نشان بدهند و دلاویزی‌هایی را که در ادب پارسی نهفته است آشکار بگردانند. از درگاه دادار که او نیز بی‌گمان زبان پارسی را گرامی می‌دارد، زیرا دوستدار زیبایی است، برای آنان در این تلاش فرهنگی آرزوی کامگاری و بختیاری دارم.

  • 0

    Overall Score

  • ‎رتبه‌بندی خوانندگان‫:‬0 Votes

هم‌رسانی

احتمالا به این‌ها نیز علاقه‌مندید:

One comment

  1. nosha
    ۲۰ آذر ۱۳۸۹ at ۱۶:۴۴

    امیدوارم این پایگاه فصل مشترکی باشد برای زایایی واژگان فارسی که در دوره ای نزولی سیر میکند وتا فرهنگ کلمه وبار معنایی و تآثیر لحن آنها در متن های ادبی ، اداری و…عامیانه شناخته وشناسانده نشود ،این زبان که زیبا ترین آثار شعر ونثر را در قالبه های غنایی وحماسی و… به بارآورده ، لیک امروزه از آن فرهنگ خاص کلمات کاسته شده (به دلایل متعدد از جمله آفت رسانه ای و برداشت اشتباه از پوپولیستی به طور ابتذال گرایانه وجاهلی)وبار عاطفی ولحن خود را از دست داده وگویا مردم برای بیان شیواترو قابل فهم تر دست به دامن زبانهای انگلیسی وعربیو.. میشوند همچنان رو به افول خواهد بوددر حالیکه این زبان خود یکی از با شکوه ترین ادبیات جهان را به نام ادبیات فارسی زاییده ،اینجانب قصد دارم تا پایان نامه خود راکه در حال حاضر مشغول گردآوری مطالب آن میباشم در همین زمینه ارائه دهم.

دیدگاه شما چیست؟

Your email address will not be published. Required fields are marked *