سهیل خسروی‌پور - تارنمای زبان فارسی برای پاسداشت زبان فارسی و تلاش برای بالنده کردن آن آغاز به کار کرده است. اما چرا پاسداشت زبان فارسی را برگزیده‌ایم؟ پاسخ بسیار ساده است: «زیرا فارسی زبان ماست». زبان ما بنیاد فرهنگ ماست. با پاسداشت آن فرهنگمان را پاس داشته‌ایم و با تلاش برای پویاییش به رشد فرهنگمان کمک کرده‌ایم.
چرا فارسی؟ مگر نه آن که هر زبانی بنیاد فرهنگی است و هر فرهنگ، بخشی از گنجینه‌ی بشری؟ باز هم پاسخ همان پاسخ ساده‌ی پیشین است: «زیرا فارسی زبان ماست». مسلما نمی‌توان هیچ زبانی را بر زبانی دیگر برتری داد و نمی‌توان گفت که یک زبان از زبان دیگر بهتر است و پاسداشت یکی بر دیگری اولویت دارد. هر زبانی که از بین می‌رود حلقه‌ای از زنجیره‌ی فرهنگ انسانی پاره می‌شود و رابطه‌ی ما با گذشته‌ی‌مان سخت‌تر می‌شود و راه آینده‌مان را سست‌تر  می‌پیماییم. اما در توان و در دایره‌ی دانش ما نیست که در این تارنما به همه‌ی زبان‌ها بپردازیم و از همه‌ی آن‌ها سخن بگوییم. ما به عنوان فارسی‌زبان در جایگاه آن نیستیم که بتوانیم به طور تخصصی به زبان‌های دیگر بپردازیم. تنها می‌توانیم امیدوار باشیم که گویشوران هر یک از زبان‌های زنده‌ی دنیا به فکر پاسداری از زبان خود باشند و بتوان این دغدغه را در آنان ایجاد کرد.


سهیل خسروی‌پور
۱۸ آذر ۱۳۸۷

این‌ها را نیز بخوانید:

» نقش ما پیوسته بر صحیفۀ زند‌ه‌گی می‌ماند، اگر زبان ما پیوسته زنده‌گی کند!
» به ستبری سنگ، به نغزی گل
» این فصل دیگریست
» ١١ درخواست از رییس جمهور آینده دربارهٔ زبان
» پاسداشت زبان فارسی: نیازمند سرمایه‌گذاری