persianlanguage.ir

خانه » یادداشت‌ها » ١١ درخواست از رییس جمهور آینده دربارهٔ زبان

١١ درخواست از رییس جمهور آینده دربارهٔ زبان ١١ درخواست از رییس جمهور آینده دربارهٔ زبان

۰۷ فروردین ۱۳۸۸

١١ درخواست از رییس جمهور آینده دربارهٔ ...

سهیل خسروی‌پور - راه‌اندازی تارنمای زبان فارسی این فرصت را برایم ایجاد کرد تا با صاحب‌نظران بسیاری دربارهٔ مشکل‌های پیش روی زبان‌ها (و به طور خاص زبان ‌فارسی) در کشور گفتگو کنم. با توجه به این که انتخابات ریاست جمهوری در خرداد ماه سال جاری برگزار خواهد شد، بهتر دیدم اکنون که هنوز نامزدهای قطعی انتخابات مشخص نشده‌اند، برخی از اصلی‌ترین درخواست‌هایی را که از اندیشمندان مختلف حوزه‌ٔ زبان‌ در یک سال گذشته شنیده‌ام را به اختصار خطاب به رییس جمهورر آینده (هر که باشد) بیان کنم تا نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری در صورتی که توجه به زبان را دارای اهمیت می‌دانند، پاسخگویی به این درخواست‌ها را در برنامهٔ خود قرار دهند.

۱. پاسداشت و بالنده ساختن هر زبان تنها با همیاری مردمانی که به آن زبان سخن می‌گویند امکان‌پذیر است. اگر مردمی ارزش زبان خود را بدانند و برای پاسداشت آن تلاش کنند، هیچ نیرویی نمی‌تواند آن زبان را از بین ببرد. از این رو لازم است در برنامهٔ مدرسه‌ها تلاش ویژه‌ای صورت گیرد تا حس پاسداری از زبان‌های ایران در دانش‌آموزان ایجاد شود. همچنین باید در صدا و سیما ساخت برنامه‌ها و آگهی‌های آموزشی گوناگون دربارهٔ زبان و اهمیت آن در دستور کار قرار گیرد.

۲. زبان فارسی در کشورهای تاجیکستان، ایران، افغانستان و ازبکستان صحبت می‌شود. عدم توجه به این موضوع که مرزهای سیاسی، مرزهای زبانی و فرهنگی نیستند ضربهٔ بزرگی به زبان فارسی وارد خواهد کرد و زبان یگانهٔ فارسی را به آرامی به سه زبان فارسی [تهرانی]، دری و تاجیکی تبدیل خواهد کرد. بنابراین لازم است از هیچ تلاشی در جهت همگرایی زبانی کشورها و مناطقی که فارسی در آنان صحبت می‌شود فروگذار نشود. مهمترین تلاش در این زمینه می‌تواند رایزنی با کشورهای یادشده برای بنیانگذاری یک فرهنگستان زبان فارسی مشترک باشد که وظایفی مانند واژه‌گزینی، تصویب دستور خط‌ها و... به آن واگذار شود. راه‌اندازی شبکه‌های تلویزیونی و رادیویی مشترک، افزایش گردشگری بین این کشورها و افزایش فعالیت‌های فرهنگی، آموزشی و پژوهشی مشترک نیز می‌توانند برخی دیگر از کارهای موثر در این زمینه باشند.

۳. زبان‌شناسی به عنوان شاخه‌ای که به طور خاص به زبان می‌پردازد از اهمیت فراوانی برخوردار است و پژوهشگران آن می‌توانند نقش بزرگی در پاسداشت زبان‌های ایران ایفا کنند. افزایش دوره‌های گوناگون زبان‌شناسی در مقطع‌ها و گرایش‌های گوناگون و توجه ویژه به پژوهش در گرایش‌های مختلف زبان‌شناسی با رویکرد به زبان‌های ایران می‌تواند آیندهٔ روشنی برای زبان‌ها و فرهنگ ایران به ارمغان آورد.

۴. یکی از مشکل‌های اصلی زبان فارسی در جهان پیشرفته و درحال تغییر امروز چگونگی رویارویی آن با فن‌آوری‌های روز است. به سبب اهمیت بسیار بالای این موضوع لازم است دولت حمایت‌های ویژه‌ای از شرکت‌ها و موسسات خصوصی و غیرخصوصی که در زمینهٔ ساخت نرم‌افزارها، تارنماها و یا سامانه‌های مرتبط با زبان فارسی فعال هستند، داشته باشد.

۵. با آن‌که چندین سال از آغاز پروژهٔ سیستم‌عامل ملی می‌گذرد اما هنوز حتی در بسیاری از دانشگاه‌های کشور از سیستم‌عامل ویندوز انگلیسی استفاده می‌شود، پیگیری سرانجام این پروژه و حمایت از پروژه‌های مشابه که در شرکت‌های خصوصی انجام شده‌اند و ملزم ساختن دستگاه‌های دولتی و نیمه دولتی (به خصوص مدرسه‌ها و دانشگاه‌ها) به استفاده از سیستم‌عامل‌های فارسی، یکی دیگر از برنامه‌های موثر در جهت پاسداری از زبان فارسی خواهد بود.

۶. سالانه دستگاه‌‌های الکترونیکی بسیاری برای مصرف‌های شخصی، خانگی، اداری، صنعتی و... به کشور وارد می‌شوند که متاسفانه در بسیاری از آنان زبان‌فارسی پیاده‌سازی نشده است. باید راه‌کارهایی برای پیاده‌سازی زبان فارسی در این دستگاه‌ها اندیشیده شود. ممنوع ساختن ورود دستگاه‌های فارسی‌سازی‌نشده، افزایش تعرفهٔ گمرکی ورودی آنان، فارسی‌سازی نرم‌افزارهای به‌کارگرفته شده در این دستگاه‌ها توسط متخصصین داخلی و یا قرار دادن مشوق‌هایی برای سازندگان دستگاه‌های فارسی‌سازی‌شده می‌توانند برخی از راه‌کارهای احتمالی مقابله با این وضعیت باشند تا استفاده از این دستگاه‌ها به زبان‌های بیگانه، زبان ملی را کم‌ارزش نسازد.

۷. برای نوشتن به خط فارسی در محیط‌های رایانه‌ای باید علاوه بر رعایت دستور خط فارسی (مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی) از آخرین استاندارد صفحه‌کلید فارسی (مصوب موسسهٔ استاندارد و تحقیقات صنعتی) نیز استفاده کرد. اما متاسفانه حتی بسیاری از سازمان‌ها و رسانه‌های دولتی که خود باید الگوی قانون‌مداری و احترام به مصوبات فرهنگستان و موسسهٔ استاندارد باشند هیچ‌کدام از این دو را رعایت نمی‌کنند (برای نمونه می‌توانید به نوشته‌های منتشرشده در تارنمای خبرگزاری رسمی دولت، ایرنا، مراجعه کنید). لازم است دستورهای لازم مبنی بر الزام سازمان‌ها و نهادهای دولتی به رعایت دستور خط فارسی و استفاده از صفحه‌کلید فارسی استاندارد صادر شود. همچنین آموزش تایپ فارسی درست به دانش‌آموزان، دانشجویان و کارمندان دولت می‌تواند به یکپارچگی شیوهٔ تایپ فارسی کمک فراوانی کند.

۸. یکی از دلایلی که برخی از شرکت‌های نرم‌افزاری خارجی را از سرمایه‌گذاری برای پیاده‌سازی زبان فارسی در نرم‌افزارهایشان دور می‌کند عدم تصویب و رعایت قوانین جهانی حق نشر در ایران است. همچنین عدم رعایت عملی قوانین حق نشر داخلی نیز سرمایه‌گذاری شرکت‌های داخلی در صنعت نرم‌افزار را به یک سرمایه‌گذاری پرخطر تبدیل کرده است. به نظر می‌رسد با تصویب قوانین جهانی حق نشر، پیوستن به معاهده‌های جهانی مرتبط با آن‌ها و تلاش برای اجرای آن‌‌ها می‌توان یکی از موانع بزرگ شرکت‌های داخلی و خارجی برای سرمایه‌گذاری در ساخت نرم‌افزارهای فارسی را از پیش رو برداشت.

۹. با توجه به این که هم‌اکنون فرهنگستان زبان و ادب فارسی ایران از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است بهتر است به سه نکتهٔ زیر در انتخاب رییس فرهنگستان زبان و ادب فارسی ایران که می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در رویکرد این فرهنگستان داشته باشد، توجه شود.

الف- فرهنگستان زبان و ادب فارسی ایران بیشتر به زبان می‌پردازد (تا به ادب) و از آنجا که در دنیای امروز زبان‌شناسی نیز مانند دیگر شاخه‌های علمی نیاز به تخصص دارد بهتر است رییس فرهنگستان زبان و ادب فارسی از بین زبان‌شناسان انتخاب شود.

ب- زبان موضوعی عمومی است و به حزب یا جناحی خاص وابسته نیست، بنابر این بهتر است رییس فرهنگستان زبان و ادب فارسی از بین افراد غیرسیاسی انتخاب شود.

پ- با توجه به آنچه بیان شد یکی از بزرگترین مشکل‌های زبان فارسی در شرایط کنونی چگونگی رویارویی آن با فن‌آوری‌های روز است، بنابراین بهتر است رییس فرهنگستان زبان و ادب فارسی از بین افراد آگاه به مسایل دانش و فن‌آوری‌های روز انتخاب شود تا بتواند رویکرد درستی نسبت به این موضوع‌ها در فرهنگستان ایجاد کند.

۱۰. حداقل دو و نیم میلیون ایرانی در خارج از کشور زندگی می‌کنند. فرزندان این ایرانیان با مشکل‌های زیادی در زمینهٔ آموزش زبان و خط فارسی روبرو هستند. لازم است علاوه بر گسترش مدرسه‌های فارسی خارج از کشور و تربیت آموزگاران ویژهٔ آن مدرسه‌ها، شیوه‌های آموزشی خاصی نیز با توجه به شرایط آموزشی این نوآموزان و دانش‌آموزان طرح‌ریزی شوند و در اختیار عموم (والدین و مدرسه‌های فارسی خودجوش) قرار داده شوند تا چندصدهزار تن از فرزندان ایران بدون پشتوانهٔ آموزشی رها نگردند.

۱۱. به سبب گستردگی میهنمان زبان‌ها و گویش‌های گوناگونی در آن رایج است. عدم توجه به این زبان‌ها و گویش‌ها می‌تواند منجر به نابودی آنان شود و نابودی این زبان‌ها و گویش‌ها ضربهٔ بزرگی به فرهنگ ایرانی وارد خواهد کرد. با توجه به آن که بنابر قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران تدریس ادبیات این زبان‌ها و گویش‌ها در مدارس، در کنار زبان فارسی آزاد است می‌توان با گنجاندن ادبیات هر زبان و گویش در برنامهٔ درسی منطقه‌ای که آن زبان یا گویش در آن صحبت می‌شود از خطر نابودی آنان کاست و این ستون‌های نگهدارنده‌ٔ فرهنگ ایرانمان را برای فرزندانمان پابرجا نگاه داشت.

نظر دهید
جلال حجتی فهیم - jalal_hojati@yahoo.com در ۰۸ فروردین ۱۳۸۸ ساعت ۱۱:۵۰ نوشته است:
آغاز چنین بحثی در چنین زمانی بسیار مهم است. متاسفانه نابسامانی های فراوانی در مورد حوزه های مربوط به زبان پارسی وجود دارد که ادامه ی این نابسامانی ها می تواند ضربات جبران ناپذیری را به زبان پارسی و حتی فرهنگ ما وارد کند. عدم رعایت شیوه های درست نگارش از سوی ادارت دولتی و حتی موسساتی که نام فرهنگی را بر دوش می کشند یکی از تاسف بارترین اتفاقاتی است که می تواند برای یک زبان بیفتد. همچنین چند شغله بودن ریاست فرهنگستان هم چالش دیگری است که تاکنون ندیده گرفته شده است....
امیدوارم با ادامه پیدا کردن این بحث تا زمان انتخابات و حتی بعد از آن ، توجه نامزدهای انتخاباتی به این مقوله ی مهم جلب شود و دولت آینده راهکارهای جدید و بهتری را در مورد چالش های مربوط به زبان پارسی در پیش گیرد.
موفق باشید
شکری در ۰۸ فروردین ۱۳۸۸ ساعت ۱۴:۰۶ نوشته است:
چندی پیش در همین تارنمای شما مطلبی خواندم که بیان می‌کرد شورای گسترش زبان و ادبیات فارسی یا حتی فرهنگستان زبان و ادب فارسی واژه‌های برنهاده‌ی فرهنگستان را به کار نمی‌برند. واقعا جای تاسف دارد و با آن که نمی‌توان به زور کسی را وادار به استفاده از واژه‌ای کرد اما دولت حداقل باید فکری به حال این دو نهاد که دستی بر زبان فارسی دارند بکند.
محمود در ۰۹ فروردین ۱۳۸۸ ساعت ۲۳:۱۷ نوشته است:
باید ابتدا نگرش‌ها نسبت به زبان تغییر کند
مردانی در ۱۰ فروردین ۱۳۸۸ ساعت ۱۲:۴۹ نوشته است:
جناب خسروی‌پور
هنوز حتی زبان‌شناسان ما دید درستی از وضعیت زبان فارسی و جهان امروز ندارند. همچنان درگیر این هستند که فلان نظریه چه می‌گوید یا فلان زبان‌شناس غربی چه می‌گوید. به آن‌ها هم نمی‌توان دل بست. البته تقصیری هم ندارند چون استادانشان چنین دیدی در آن‌ها به وجود نیاورده‌اند. توجه کنید که با دو سال آشنایی با مقدمات زبان‌شناسی کارشناسی ارشد زبان‌شناسی تربیت می‌شود. چه کسی اینان را تربیت می‌کند؟ کسی که خود نیز به همین شکل زبان‌شناس شده است. به همین دلیل هم همیشه درگیر نظریه‌های غربی می‌مانند. به هر حال باید حرفی برای گفتن داشته باشند و چه حرفی بهتر از حرف بزرگان غربی و قایم شدن پشت آن حرف‌ها که بله ما هم زبان‌شناسیم. به نظر من اصلا هم زبان‌شناس (از نظر مدرک) کم نداریم بلکه زبان‌شناس خوب نداریم. این همه آقایان و خانم‌ها شد یک پیشنهاد یا راهکار پیشنهاد کنند؟ با این همه ادعا چرا وضع زبان فارسی این گونه است؟
ح ب - تارنما/وبنوشت - در ۱۰ فروردین ۱۳۸۸ ساعت ۱۹:۲۷ نوشته است:
فکر می کنم همه خواستهایی بجا هستند.
بیانیه انصراف آقای خاتمی را می خواندم فکر کردم به عنوان دوازدهمین درخواست از رییس جمهور جدید بخواهم
یک تا پنج را فارسی بشمارد همه بدانیم کجای کاریم.
مهدی ر.ر در ۱۱ فروردین ۱۳۸۸ ساعت ۱۷:۱۷ نوشته است:
جناب اقای خسروی عزیز
شما خیلی قشنگ وجامع به مشکلات نگاه کردید آرزو میکنم مسئولین ذیربط نیز مثل شما با جان ودل به زبان فارسی بنگرند.
واقعیت این است که در هر کشوری باید به یک زبان نوشته و تدریس شود.درکشورما هرکس ساز خود را میزندووقتی که وزیری غیر از فارسی زبان انتخاب میشود چندان تمایلی به ترویج زبان فارسی ندارد.پیشنهاد میکنم به عنوان درخواست 12 از رئیس جمهموری آینده بخواهید که حتما ابین فارسی زبانان وزیر انتخاب کند.
آقای خسروی عزیز شما سری به کردستان-سیستان واذربایجان ما بزنید.ببینید چقدر به زبان فارسی تعصب دارند؟؟!!!!!
آنوقت متوجه میشوید جایگاه زبان فارسی در کشور ما کجاست تابرسیم به کشورهای خارج وتولید کنندگان نرم افزاروکالاهای دیجیتالی والکترونیکی.براستی چندین سال است که قومهای مختلف (کرد - ترک ) قصددارند در مراکز دانشگاهی خود کاملا بزبان محلی تدریس کنند.در حالی که اینجا ایران است وزبانش هم فارسی.
امیدوارم رئیس جمهوری آینده اولا خودشان فارس باشند ودر ثانی حتما وزیرانش هم از قبایل فارس باشد تا این همه بی احترامی به فارسی در کشور خود نداشته باشیم.
موفق باشید
منصور در ۱۲ فروردین ۱۳۸۸ ساعت ۰۱:۱۹ نوشته است:
من برخلاف آقای مهدی ر.ر گمان می‌کنم که نگاه ایشان (آقای مهدی ر.ر) یک جانبه است و همه زبان‌ها محترم هستند بسیاری از لهجه‌ها کلمه‌هایی از باستان را در خود حفظ کرده‌اند که ارزش بالایی دارند. از منظر دیگر هر زبان برای کسی که آن زبان، زبان مادری اوست زبان اول محسوب می‌شود. البته این نکته نباید از اهمیت زبان فارسی به عنوان زبان ملی ایران کم کند.
وحید اصغرپورعلمداری در ۱۵ فروردین ۱۳۸۸ ساعت ۱۱:۲۷ نوشته است:
جناب خسروی پور
شما حرکت بجا و سنجیده ای را آغاز کردید اما به نظر من آنچه تذکرات فوق را عملی میکند تنها جمع آوری این درخواستها نیست. نیاز به یک همگرایی و حرکت منسجم و فراگیر جهت حتی ابراز این درخواستهاست تا تبدیل به یک خواست ملی شود و تلاشی ملی را سامان دهد. به قول دوستمان تغییر در نگرش ها.
ح.راضی از اصفهان در ۱۹ فروردین ۱۳۸۸ ساعت ۲۱:۲۱ نوشته است:
جناب آقای خسروی پور
من یک دانشجو در یکی از دانشگاههای تبریز هستم.در این استان واقعا دیگر هم میهنان دل آزرده میشوند.اینجا حتی استاد دانشگاه تمایلی به تدریس بزبان فارسی را ندارد.اکثر اساتید وقتی برای اولین بار وارد کلاس درس ما میشوند نسبت بزبان فارسی بی احترامی وبی حرمتی میکنند و میگویند: خوشبختانه در کلاس که فارس زبان نداریم؟اگر هم داریم من نمیتوانم فارسی صحبت کنم باید ترکی را یاد بگیرید.مشکل خودتان است ودهها جملات دیگر که اصلا ادم فکر میکند اینجا قانون کشور ایران حاکم نیست وشاید به کشور ترکیه جهت ادامه تحصیل رفته است!!با این همه نه خط ترکی دارند ونه هیچ منبع ای که راهنمای ترکی باشد.حال قضاوت را به خوانندگان میگذارم آیا این زیاده روی و تعصب بیجا نیست که استادی که تا مرحله دکتری بزبان وخط فارسی درس خوانده ومدرک گرفته والان از حکومت ایران و بیت المال حقوق میلیونی میگیرد و بعد این همه تعصب خشک وخالی(بدون خط وکتاب)نسبت به زبان ترکی خود دارد؟
آیا هرکس اگر بزبان مادری بخواهد در یک کشور ودانشگاه تدریس کند آنوقت هراستانی باید به زبان محلی در دانشگاهش تدریس شود.آن دوست محترم(مهدی ر.ر) واقعا به نکته خوبی اشاره کردند که در یک کشوری که نگاه مردمش نسبت به زبان رسمی اش اینگونه باشد،آنوقت مااز سازندگان و تولیدکنندگان
خارجی چه انتظاری میتونیم داشته باشیم؟
حکومت نقش اساسی نسبت به زبان رسمی کشور باید داشته باشد ،نه اینکه در مدارس ودانشگاههای ما با این دیدگاه
موهوم روبرو باشیم.زبان مادری دارای عزت وافتخار ویژه برای هرکس است اما زبان رسمی غرور وشرف ملی است وباید همه بدان احترام خاص قائل باشند.در مناطق غیر فارس زبان خصوصا کردستان وآذربایجان وضع واقعا
نابسامان وهرج و مرج است.
هرکس اعتراضی دارد اول به این دانشگاهها سر بزند وبعد اگر جای اعتراض بود با دلیل وبه صراحت عنوان کند
محمد رضا در ۲۳ فروردین ۱۳۸۸ ساعت ۱۱:۵۸ نوشته است:
زبان مادری، زبان ملی و زبان بین‌المللی. باید به هر سه توجه شود. البته در این برهه که زبان بین‌المللی خود را خواه ناخواه تحمیل می‌کند باید به صورت آگاهانه به زبان‌ ملی و زبان‌های مادری کشور توجه شود. اگر بگذاریم زبان ملی به زبان‌های مادری ضربه بزند مطمئن باشید روزی نیز می‌رسد که زبان بین‌المللی، زبان ملی ما را که زبان افتخار فرهنگ ماست نابود خواهد کرد.
نیک‌آیین - nojannik@gmail.com در ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۸ ساعت ۱۸:۵۵ نوشته است:
بسیار عالی بود.
همچنین من هم یک موضوع دیگری اضافه کنم اون هم سرمایه‌گذاری زیاد در بخش اینترنت است.من از این ناراحتم که کشور های بی‌تمدنی همچون کشور های حاشیه‌ی خلیج‌فارس با پول‌های هنگفت خود تمدن برای خود میخردند.به عنوان مثال میتوان به موضوع "خط پارسی" اشاره کرد.که این خطی که ما مینویسیم اکثر مردم(حتا ایرانیان) این خط را به عنوان "خط عربی" میشناسند در صورتی که این خط را ایرانیان ابداع کردند.
یا مشاهیر ایرانی مثل "ابن سینا" که دولت ایران اصلا به این ها توجه نمیکند.روزی خواهد رسید که دولت چشم باز میکند و میبیند حتا میگوند:"تخت جمشید را مامون عباسی ساخته!"
علیرضا افشاری - afshari52@gmail.com - تارنما/وبنوشت - در ۲۶ اردیبهشت ۱۳۸۸ ساعت ۱۲:۰۱ نوشته است:
درود بر شما. شایسته برخورد کردید. پیروز و کامیاب باشید.
جناب مهدی ر.ر. عزیز هم باید می‌نوشتند «از میان کسانی که بر فارسی مسلط‌اند و برایش احترام قائل‌اند» که خود به خود هم این‌گونه خواهد شد چرا که یک وزیر نمی‌تواند با سراسر ایران در ارتباط باشد و آن‌گاه فارسی را خوب نداند... فقط ما فارس - یا آن‌گونه که تبلیغ می‌کنند، قوم فارس - نداریم، شاید منظور، فارسی‌زبانان بوده است.

تارنمایتان هم زیباست.
ali - ali@yahoo.com در ۲۹ اردیبهشت ۱۳۸۸ ساعت ۱۰:۳۳ نوشته است:
ایا این موارد ی را که فرمو ده اید مختص زبان فارسی است یا همه زبانهای ریگر این مملکت؟ظاهرا در این مملکت کثیر المله زبان فارسی زبان حداکثر 40در صد مردم است
محمدرضا شجریان - delavaz@yahoo.com در ۰۳ تیر ۱۳۸۸ ساعت ۰۳:۰۲ نوشته است:
این مبحث مهمی است اما از این مهم تر مسائلی هست که شما رسالت پرداختن به آن ها را دارید. رئیس جمهور عجالتا مشفول جارو کردن خس و خاشاک است. به شما توصیه می کنم پیگیر فرهنگ سازی باشید و مسئله را سیاسی نکنید. درود.
ایران ایرانی - zendehbadiraneariai@gmail.com در ۰۷ اردیبهشت ۱۳۸۹ ساعت ۱۶:۲۷ نوشته است:
سلام
باسپاس ازتلاش شماکه برای نگهداری زبان پارسی می کنید
تنهاراه حل به پایان رسیدن مشکلات زبان پارسی همبستگی مردم ایران ومهرورزی به زبان پارسی به عنوان هم زبان مادری راستین همه ماایرانیان وهم زبان ملی ایران دانست وبه اینکه عزم ملی درجهت پایان دادن به زیاده خواهی پان ترکیستها وجودداشته باشد که بدترین خیانتکاران دوره بشریت به مردم وآرمان ایران هستندوبه عنوان ستون پنجم قصدنابودی مردم ایران وزبان پارسی رادارند ودرمیان خود خواب بوجدآوردن امپراطوری توران رابرروی ویرانه های میهن گرامیمان ایران می دانند
بدرود
ارسلان افشار - photo.reza_12@yahoo.com در ۱۴ تیر ۱۳۸۹ ساعت ۱۷:۵۷ نوشته است:
درود
شما خودتان بجای سخن گفتن به زبان پارسی از وازه های بیگانه استفاده می کنید.چرا؟
"مملکت کثیر المله "
یعنی چی؟
متاسفم!
امید به روزی که همه به زبان نیاکانمان سخن بگوییم!!
بدرود


آگهی کار



آگهی کتاب