کوروش کرمپور گفت: تنها دلیل ایجاد ماهنامههای ادبی اینترنتی این است که ورودیهای ادبی، وروردیهای سختی هستند و تا پول نباشد، ورود به جرگههای ادبی سخت است.
این شاعر در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) در خوزستان، اظهار کرد: فضاهای مجازی ورودی ادبی خوبی برای کسانی است که جایگاهی تثبیتشده دارند؛ اما حجم زیادی از این سایتها از آن کسانی است که برای یادگیری و کسب نام و شهرت، آثارشان را در کنار شعرهای چند شاعر واقعی ارائه میدهند.
او در ادامه افزود: اینگونه افراد پس از مطرح شدن در اینترنت، نهایتا به ماهنامههای کاغذی وارد میشوند. یک بخش از اینها لطمه میزنند؛ اما گروهی که با پیشینه و نام مشخص و نوع بحث راهگشا وارد میشوند، مؤثرند.
وی افزود: این سایتها جوابگوی نیازی نبودهاند؛ اما اگر در مسیر معرفی کارهای اصیل ایرانی و به صورت روزانه باشند، راهگشا هستند. باید به این سایتها فرصت داد و اینترنت بهترین جا برای اشتباه کردن است؛ چون هیچکس جوابگوی دیگری نیست.
کرمپور اظهار کرد: اگر این سایتها در ارتباط با کارهای اصیل باشند، مفید فایدهاند؛ اما الآن فضای نابی است و سرشار از آزمایش و خطا. اگرچه در افق ادبیات مثمرثمر خواهند شد؛ اما من به اصول جوهری اعتقاد دارم و کارهای کمی از من در اینترنت وجود دارد.
او تأکید کرد: ماهنامههای اینترنتی از نظر محتوایی چون امکانات جدیدی را ارائه میدهند، تغییراتی را به وجود میآورند؛ اما این تغییرات (فیلم، صدا و...) تا چه حدی میتوانند عامل متعالی شدن ادبیات شوند، معلوم نیست.
این شاعر ادامه داد: در نهایت باید کاری انجام و بعد ارائه شود، و تا زمانی که شعر و داستان خوبی ارائه ندهیم، نمیتوان به افق ادبیات امیدوار بود. هرچند مخاطبان حرفهیی ادبیات این سایتها را دنبال میکنند؛ اما مرجع مخاطب به طور عام، مجلات مکتوب است.
برگرفته از: خبرگزاری ایسنا