علی‌اشرف صادقی با اشاره به علاقه مرحوم غلامحسین یوسفی به گسترش زبان فارسی گفت: ایشان زبان فارسی را در بیان مفاهیم علمی و فلسفی توانمند می‌دانستند و پیشنهادهای راهگشایی نیز در این زمینه داشتند.
به گزارش خبرنگار فارس، هفتاد و پنجمین نشست از سلسله نشست‌های مرکز پژوهشی میراث مکتوب به رونمایی از ارجنامه مرحوم غلامحسین یوسفی اختصاص داشت که عصر دیروز با حضور محمدجعفر یاحقی مؤلف اثر، علی اشرف صادقی و سعید حمیدیان در سالن اجتماعات مرکز میراث مکتوب برگزار شد.
در این جلسه یاحقی با ذکر سجایای اخلاقی مرحوم یوسفی تدوین این اثر را برای پاسداشت مقام علمی و انسانی آن مرحوم کمترین حق شاگردی توصیف کرد.
وی با بیان اینکه من ٢۰ سال افتخار شاگردی مرحوم یوسفی را داشتم گفت: پایان‌نامه دوره دکتری من نیز با هدایت و زیرنظر ایشان انجام گرفت اگرچه در آن دوران ایشان ساکن مشهد بودند و من در دانشگاه تهران مشغول به تحصیل بودم.
وی با اعتراف به اینکه من هرگز ندیدم که مرحوم یوسفی از نقد دیگران بر آثارشان ناخرسند شوند تصریح کرد: اتفاقا ایشان با سعه‌صدری که داشتند تمام نقدها را می‌شنیدند و از آنها استقبال می‌کردند.
عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی جهت عزیمت به مشهد از ادامه حضور در نشست عذرخواست و اداره جلسه را به علی اشرف صادقی سپرد.
صادقی با بیان اینکه نقد لازمه پیشرفت علمی است و هیچ جامعه‌ای بدون نقد به تعالی نرسیده است، تأکید کرد: علم و دانش زمانی پیشرفت می‌کند که شاگردان آثار علمی اساتید خودشان را زیر ذره‌بین بگذارند و با دیدگاه انتقادی چیزی بر آنها بیفزایند.
این عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی با اشاره به شیوه عالمانه مرحوم غلامحسین یوسفی در تحقیقات گوناگونش یادآور شد: ایشان هر تعلیقه‌ای که بر هر کتابی نوشته‌اند منابع خودشان را هم ذکر کرده‌اند و تا جایی که مقدور بوده مستند ارائه کرده‌اند.
وی افزود: همه می‌دانند که نوشتن تعلیقات کار پایان‌ناپذیری است و باتوجه به مستندات جدیدی که هر روزه به دست می‌آید می‌شود چیزی بر تعلیقات گذشته افزود به همین سبب تعلیقات مستند مرحوم یوسفی برای دانشمندان و پژوهشگران بعدی بسیار سودمند است.
صادقی با اشاره به تصحیح بوستان و گلستان مرحوم یوسفی تصریح کرد: مرحوم یوسفی در اینجا تمام نسخه بدل‌ها را داده و شرح کافی و موسعی درباره تمام نکات نوشته و این حجم کار را زیاد کرده است.
وی ادامه داد: دانشجویانی که می‌خواهند از این آثار استفاده کنند احتیاجی به نسخه بدل‌ها ندارند استادان ادبیات هم احتمالا از شرح لغات و اصطلاحات بی‌نیاز هستند پس چه خوب بود که این اثر در دو نسخه مجزا یکی همراه با نسخه بدلها و یکی بدون آنها منتشر می‌شد.
وی با بیان اینکه ارائه تصحیح از هر متن کهنی را باید به دو شیوه متفاوت به سامان رساند توضیح داد: پژوهشی که برای مخاطبان عام انجام می‌شود با کاری که برای استفاده پژوهشگران دیگر عرضه می‌شود متفاوت است و باید این تفاوت را در نحوه انتشار اثر مورد توجه قرار داد.
صادقی با اشاره به کتاب ارجنامه غلامحسین یوسفی خاطرنشان کرد: چه خوب بود که در این کتاب علاوه بر زندگینامه و ذکر شاگردان و... مقداری از نقدهایی که در زمان حیات مرحوم یوسفی بر آثار ایشان نوشته شده نیز عرضه می‌شد.
وی همچنین به یاحقی توصیه کرد که در چاپ‌های بعدی کتاب نام بعضی شاگردان مرحوم یوسفی را که در چاپ فعلی اثر نیامده است نیز بر متن اثر بیفزاید.
صادقی از علی شریعتی و حسین خدیوجم به عنوان نمونه‌ای از شاگردانی که نامی از آنها برده نشده است، یاد کرد.
وی در ادامه با اشاره به علاقه مرحوم یوسفی به گسترش زبان فارسی، یادآور شد: ایشان زبان فارسی را در بیان مفاهیم علمی و فلسفی توانمند می‌دانستند و در مقاله‌ای پیشنهاد کرده بودند که با مراجعه به متون فارسی کهن بعضی الفاظ متروک را که می‌شود جایگزین الفاظ متداول خارجی کرد کشف و به کار ببریم.
وی در پایان با اشاره به اهمیت زبان‌دانی مرحوم یوسفی تأکید کرد: ایشان به خوبی با سه زبان عربی، فرانسه و انگلیسی آشنایی داشتند به منابع اصلی رجوع می‌کردند برخلاف استادان ادبیات امروز که به جز زبان فارسی زبان دیگری نمی‌دانند و اساتید زبده‌تر نیز تنها با زبان عربی آشنایی دارند.