در آثار مورخان و جغرافیا نویسان اسلامی، گذشته از فارسی دری که زبان رسمی و اداری کشور ایران بوده است و پهلوی جنوبی (پارسیک) که تا سه – چهار قرن بعد از اسلام زبان دینی ایرانیانی شمرده می‌شد که به آئین زرتشتی (زردشتی) باقی مانده بودند؛ از چندین گویش دیگر که در نقاط مختلف این… ادامه»

0
‏‎هم‌رسانی

۱٫ بیست سال پیش در مجموعه مقالاتی که به همت جمعی از محققان در یک مجلد به خاطره و. مینورسکی اهدا شد، مقاله‌ای به چاپ رساندم که در آن ضمن تجزیه و تحلیل مقدمه ابن مقفع درباره زبان‌های ایرانی، بر معانی مختلف نام‌های پهلوی، پارسی و دری تاکید ورزیدم (لازار، ۱۹۷۱). موضوع یاد شده را… ادامه»

0
‏‎هم‌رسانی

زبان ایرانی دانشمندان زبان‌شناس برآنند که زبان‌های امروزی دنیا بر سه بخش است: نخست – بخش یک هجایی (یک سیلابی) و این قسم زبان‌ها را زبان‌های ریشگی نامند، زیرا لغات این زبان‌ها تنها یک ریشه است که به اول یا آخر آن هجاهایی نیفزوده‌اند. زبان چینی، آنامی‌و سیامی‌را از این دسته می‌دانند، در زبان‌های ریشگی… ادامه»

1
‏‎هم‌رسانی

ما باید بدانیم که از نژاد یک ملت متمدنی بوده و هستیم، و یکی از آثار تمدن ما زبان ماست. متاسفم که هنوز لغات فارسی که در کتب و اشعار و در نزد صنعتگران و پیشه‌وران و برزگران ایران امانت مانده است، جمع نشده و فرهنگ خوبی فراهم نیامده است و همچنین در صرف و… ادامه»

1
‏‎هم‌رسانی

نباید پنداشت که خط یکباره در گوشه‌ای از جهان از طرف یک یا چند تن به طور کاملی اختراع شده و از آن جا به سایر جاها به ارمغان رفته است و یا هر قومی برای خود خطی کامل و زیبا ساخته آن را به دیگران آموخته‌اند، بلکه باید دانست که اصل خط‌های عالم، از… ادامه»

1
‏‎هم‌رسانی